“ایروبیک و تخریب عضلات”

۰۱ آذر

آیا ورزش های هوازی باعث از دست رفتن عضلات می شوند؟

بله،درست است.تحقیقات علمی اثبات کرده برای تامین انرژی در حین انجام فعالیت های ورزشی )ایروبیک)ماهیچه ها شکسته شده و پروتئین خود را برای تامین انرژی در اختیار بدن قرار می دهند.اما جای نگرانی نیست،چون بدن همواره در حال شکستن و ساختن پروتئین است.این فرایند گردش پروتئین نامیده می شود.

بدن ما به صورت مداوم در وضعیت آنابولیک )ساختن( و کاتابولیک)تجزیه( به سر می برد و این چرخه همیشگی است. زندگی بخش میان این دو وضعیت است.چرخه آنابولیک و کاتابولیک را می توان به کفه های ترازوتشبیه کرد.حال وظیفه شما این است که با افزایش کفه ترازو به نفع آنابولیک و کم کردن از کفه دیگر ترازو که کاتابولیک باشد باعث رشد عضلات یا حداقل باعث حفظ عضلات شوید. این حقیقت فیزیولوژی،از بررسی بافت عضلانی بدن انسان بدست آمده.استفاده از نتایج این بررسی ها به صورت نامتعارف در میان مردم رواج پیدا کرده است.مردم ترس از انجام تمرینات ایروبیک دارند چون فکر می کنند تمرینات ایروبیک)قلبی و عروقی( باعث از دست دادن عضلات می شود و از پرداختن به این ورزش هراس دارند. این عقیده به هیچ وجه درست نیست اگر این چنین باشد وقتی شما به خواب عمیق فرو می روید بدن شما در حالت کاتوبولیک  قرار می گیرد و شما برای جلوگیری از این امر باید خواب خود را متوقف کنید و هیچ گاه به خواب نروید. این که شما فکر کنید تمرینات قلبی و عروقی باعث از دست رفتن عضلات می شود اشتباه بزرگی است.فقط مقادیر بیش از حد تمرین هوازی باعث از دست دادن ماهیچه ها و قرار دادن بدن در حالت کاتابولیک می شود. تعیین مقدار تمرینات هوازی برای عموم کمی مشکل است، اما من فکر می کنم فرد می تواند ۵ یا ۶ روز در هفته و به مدت۴۵  تا ۶۰ بدون از دست دادن عضلات به تمرینات هوازی بپردازد ولی ناگفته نماند که بزرگترین شرط برای انجام این تمرینات داشتن یک رژیم غذایی مناسب است. جان ترینر همواره مدافع تمرینات هوازی است.وی برای کسانی که زیر نظر او برای کسب حجم عضلانی تلاش می کنند،تمرینات هوازی را نیز جزو ثابت برنامه تمرینی آنها قرارمی دهد.

ورزش هوازی= گسترش عضلات، بازیابی وزن، افزایش جریان حمل و نقل اکسیژن ورزش هوازی عمل دم و بازدم در ریه ها را افزایش می دهد. بدن برای انتقال اکسیژن به دست آمده از این عمل ریوی نیاز به هموگلوبین دارد.این عمل باعث تولید هموگلوبین شده تا اکسیژن به سمت بافت های عضلانی هدایت شود ضمن این انتقال جریان خون به وجود آمده درون رگها باعث حجیم ترشدن عروق خونی می شود.

عروق خونی عمل تدارکات را در بدن به عهده دارند به این صورت که با حمل ونقل اکسیژن به همراه مواد مغذی به سمت بافت های بدن از جمله عضلات و خارج کردن مواد زائد تولید شده بر اثر فعالیت عضلات منجر به رشد و ترمیم و بهبود عضلات می شود.این شبکه گسترده که در تمام بدن گسترده است سیستم قلب وعروق نام دارد. با توجه به موارد فوق،حقیقت این است که ایروبیک می تواند باعث توسعه مسیر گردش خون،که وظیفه سوخت رسانی به بافت های بدن را بر عهده دارد منجر به رشد عضلات بدن می شود.همچنین تمرینات هوازی در بالابردن چربی سوزی در بدن نقش بسیار مهمی را ایفا می کند.ایروبیک برای سلامتی و عضله سازی بهترین انتخاب است.

اگر شما شک به از دست دادن عضلات در حین تمرینات هوازی دارید ۳ احتمال زیر را در خود بررسی کنید:

شما به اندازه کافی پروتئین دریافت نمی کنید.پروتئین تنها ماده مغذی برای ساختن عضلات بدن به شمار می رود.برای این که بدن شما در حالت آنابولیک باقی بماند باید غذایی بخورید که حاوی پروتئین باشد.پروتئین دریافتی شما باید روزانه از شش وعده غذایی تامین شود.تحقیقات ثابت کرده است اگر شما فعالیت بدنی انجام میدهید باید حداقل روزانه مقدار ۰٫۸ تا ۱ گرم پروتئین به ازاء هر پوند از وزن بدن دریافت کنید.)هر پوند برابر است با ۰٫۴۵ کیلوگرم(

کربوهیدرات دریافتی شما خیلی کم است.رژیم های غذایی کم کربوهیدرات اغلب برای از دست دادن چربی اضافی بدن مورد استفاده قرار می گیرند.اما این کار اشتباه است.برای کاهش چربی بدن نباید به یکباره مقدار کربوهیدرات دریافتی از رژیم غذایی را کاهش داد.

شما کالری مورد نیاز بدن را برای حمایت از رشد و نگهداری عضلات فراهم نکرده اید.این شایع ترین علت از دست دادن عضلات است.هنگامی که شما کالری بسیار کمی از رژیم غذایی روزانه خود دریافت می کنید بدن شما در حالت گرسنگی قرار می گیرد.حالت گرسنگی متابولیسم شما را کند می کند.در واقع بدن شما بافت عضلانی را برای فراهم کردن انرژی مورد نیاز بدن می سوزاند.در هنگام انجام فعالیت های شدید ورزشی عمل سوزاندن عضلات سرعت بیشتری پیدا می کند.شما برای متوقف کردن این عمل باید بدن را به دوراز شرایط گرسنگی نگهدارید.حتی دریافت کافی پروتئین و کربوهیدرات و رعایت نکردن فشار تمرینات هوازی باعث از دست رفتن عضلات بدن میشود.

دریافت کافی پروتئین و کربوهیدرات به همراه یک فعالیت متوسط هوازی می تواند از مقدار چربی های انباشته شده دربدن بکاهد و رشد عضلات را تسریع بخشد.این که هدف شما توسعه عضلانی،از دست دادن چربی،یاهردو این ها باشد،شما بایدهمیشه دارای برنامه منظمی که شامل رژیم غذایی و تمرینات هوازی باشد را برای خود در نظر بگیرید.

مجله علم و عضله شماره اول

 “تهیه شده درتحریریه مجله الکترونیکی تکنیک برتر”

پاوربال

۰۳ آبان

پاور بال نام تجاری برای یک دستگاه ژیروسکوپی است که به عنوان یک ابزار تمرین دهنده مچ دست به بازار عرضه شده است و می تواند به عنوان ابزاری برای گرم کردن و توانبخشی مچ دست استفاده شود.

این دستگاه دارای یک روتور با دو درجه محدود شده آزادی است که میتواند توسط حرکت مناسب از محور مچ دست انسان فعال شود.

ایده ساخت پاوربال  از آنجا شروع شد که در سال ۱۹۷۳میشلردستگاهی ژیروسکوپی را در آمریکا ثبت  اختراع کرد.( چرخش‌نما یا ژیروسکوپ چرخ دوّار و پرسرعتی است که وزن آن بر محور حلقه ی بیرونی متمرکز است و می‌تواند آزادانه عمود بر صفحه ی دوران در یک یا چند راستا بچرخد.)

ایده پاوربال اولین بار توسط ناسا سازمان فضایی آمریکا مطرح شد، زیرا فضانوردان نیاز به تقویت عضلات خود داشتند و این امر در جاذبه صفر فضا امکان پذیر نبود، این گوی بدون نیاز به باتری به کمک قدرت مچ  به سرعتهای بالا می‌رسد. پاوربال علاوه بر اینکه ابزاری ورزشی است می‌تواند به عنوان یک سرگرمی د‌رنظر گرفته شود قابل استفاده درهر زمان و هر مکان می‌باشد؛ به طور مثال هنگام تماشای تلویزیون، در حال مکالمه تلفن و … پاوربال با کارکردن روی عضلات شانه، بازو، مچ، ساعد،انگشتان، دستانی قوی و پرقدرت به شما هدیه می‌کند. بسیاری ازورزشکاران به دستانی بسیار قدرتمند نیاز دارند؛ پاوربال ابزاری است که می‌تواند به شکلی بسیار مفرح این قدرت را به دستان ورزشکاران ببخشد. پاوربال در ابتدا به اندازه یک توپ تنیس سنگین است ولی هنگامی که شما شروع به چرخاندن آن می کنید، سنگین و سنگین‌تر می شود. نیروی گریز از مرکزآن عامل این امر است. این نیرو میتواند تا ۲۰ کیلوگرم افزایش یابد. پاوربال پدیده ای نو برای آنان که در دنیای موسیقی فعال هستند؛ می باشد. موزیسینها به خوبی به اهمیت قدرت انگشتان مچ و بازوان درهنگام نواختن، واقف هستند در واقع داشتن دستان و انگشتانی قدرتمند به آنها این امکان را می دهد تا بتوانند ساعت های متمادی بنوازند. پاوربال موثرترین ابزاری است که می تواند این قدرت را برای دستان هنرمندان دنیای موسیقی به ارمغان آورد. پوشش از پلاستیک شفاف ساخته شده است، که در آن ژیروسکوپ می‌باشد. ابتدای حرکت با کشیدن سریع هندل، توپ را به حرکت درآورده و با تمرکز روی حرکت ژیروسکوپی توپ نیروی گشتاوری به توپ اعمال کنید تا توپ نیروی در خلاف جهت حرکت مچ دست شما وارد کرده و با ادامه حرکت موجب تقویت عضلات مچ و ساعد به مرورزمان خواهد شد.

ابتدای حرکت با کشیدن سریع هندل، توپ را به حرکت درآورده و با تمرکز روی حرکت ژیروسکوپی توپ نیروی گشتاوری به توپ اعمال کنید تا توپ نیروی در خلاف جهت حرکت مچ دست شما وارد کرده و با ادامه حرکت موجب تقویت عضلات مچ و ساعد به مرور زمان خواهد شد.

پاوربال برای حفظ سلامتی دستها یا معالجه دردهای مزمنی که در طول مدت با توجه به عدم مراقبت صحیح از دستها به وجود آمده بسیار مناسب است. نوازندگان، تایپیست ها، طراحان گرافیک و مهندسین کامپیوتر از جمله افرادی هستند که در طول روز مدتهای زیادی با استفاده از دستهای خود کارهای فیزیکی زیادی انجام میدهند و احتمالاً دستان این افراد مدت زیادی در یک پوزیشن ثابت قرار میگیرد. این افراد احتیاج دارند ورزش های خاصی را در زمان های کوتاهی که در محل کار خود هستند انجام دهند تا از فرسایش ماهیچه و مفاصل دستان خود جلوگیری کنند. پاوربال بهترین انتخاب برای این افراد است. علاوه بر این انجام ورزش با استفاده از پاوربال در صورت وجود دردهای موضعی و مزمن در دست باعث تقویت ماهیچه های دست و از بین رفتن دردهای مرتبط خواهد شد

تا زمانی که پاوربال توسط مچ دست حرکت داده شود روتور یا چرخانه ی داخل آن می چرخد و در غیر این صورت روتور به آرامی متوقف می شود.به دلیل طراحی ژیروسکوپیک پاور بال چراغ دار با حرکت دادن آن در جهات مختلف نیروهایی در جهات مختلف به دست وارد شده و به همین دلیل با هر نوع چرخش یک یا چندین ماهیچه دست، درگیر خواهد شد.به طور کلی پاوربال وسیله ای مناسب برای افرادی است که بیشتر وقت خود را پشت میز کار یا در محیط بسته می گذرانند، و در عین حال با توجه به اینکه زمان زیادی دستانشان در حالت ثابتی قرار دارد می بایست با ورزش های مخصوصی از وقوع دردهای مفصلی یا ماهیچه ای جلوگیری کنند.

 

در پژوهشی که در سال ۱۳۹۶ با عنوان «تأثیر هشت هفته تمرین مقاومتی با استفاده از پاوربال بر قدرت مچ و شانه و عملکرد حرکتی اندام فوقانی در بیماران دارای سندرم گیر افتادگی شانه » در دانشگاه علوم پزشکی ایران انجام شده یک برنامه تمرین مقاومتی با استفاده از پاوربال طراحی و اجرا شد. دوره تمرینات هشت هفته و در هر هفته سه جلسه و در هر جلسه نیز، ۳۰ دقیقه تمرین صورت گرفت. جامعه  آماری شامل ورزشکاران والیبالیست بین سنین ۲۸-۲۲ ساال بود.

نتایج این پژوهش نشان می دهد که استفاده از این ابزار در سرعتهای بالا را میتوان با مزایای استفاده از دمبل مقایسه کرد. تأثیر مثبت آن در استفاده مکرر از آن کامالاً گزارش شده است.

پژوهشگران در این تحقیق به این نتیجه رسیدند که استفاده از دستگاه پاوربال به واسطه ایجاد نیروی گریز از مرکز به عنوان یک تمرین عمل میکند. ایجاد این انقباض در عضلات درگیر در اندام فوقانی موجب افزایش قدرت این عضلات میشود. در هنگام استفاده از پاوربال، به واسطه حرکت سریع و دایره وار دست، نیروی گریز از مرکزی ایجاد میشود که با افزایش سرعت حرکت دست بر میزان شتاب آن افزوده می‌شود. حاصل این چرخش کره با فرکانس حدود۱۳هزار دور در دقیقه در دست، ایجاد لرزش در دست است. یکی از مهمترین تئوری های مطرح شده برای توجیه افزایش فعالیت عضلانی پس از استفاده از پاوربال لرزش با فرکانس بالا و یا به عبارت دیگر اثرات ویبریشن بر روی سیستم اسکلتی- عضلانی است.

استفاده از این ابزار در قالب یک برنامه منظم میتواند به عنوان یک روش مؤثر در بهبود قدرت و عملکرد حرکتی تأثیرگذار باشد.

“تهیه شده درتحریریه مجله الکترونیکی تکنیک برتر

آسیب های ورزشی

۲۶ مهر

آسیب دیدگی در خلال فعالیتهای بدنی یکی از مشکلات جدایی ناپذیر در ورزش است و در صورت حاد بودن آن می تواند موجب عدم توانایی تحرک، به خطر انداختن سلامتی جسمانی و روانی، افزایش هزینه های ورزش به عنوان یک وسیله سازنده درمانی، موجب کاهش انگیزه ورزشکاران شود .مهمترین علل بروز آسیب‌های بدنی، گرم نکردن بدن، عدم آمادگی جسمانی، محیط نامناسب ورزشی، ابراز و وسایل غیراستاندارد و شدت  برخوردهای بدنی ورزشکاران می باشد.

هـر ورزشـی کـه طـبـق آمــار در هر ۱۰۰۰ ساعت بیـش از ۵ آسـیـب داشته باشد، جزء ورزش های پرخطر با درصـد آسیـب بـالا به شـمار مـی رود.

راگــبی و لاکروس با ۳۰ صـدمه در ۱۰۰۰ ساعت بالاترین حد هستند، درحالیکه بسکتبال و اسکواش هم با آمار ۱۴ صدمه در ۱۰۰۰ ساعت بازی های پرخطری بـحـساب می آیند. تعجب آور اسـت که بــدانید، دو، و ایروبیک هم با ۱۱ صدمه، زیاد از قافله ورزش های پرخطر عقب نیستند.

. در بخش های آسیب دیده، اندام تحتانی بیشترین آسیب و سر و صورت کمترین آسیب دیدگی، و آسیب های عضلانی- وتری بیشترین نوع آسیب ها بودند. برخورد بین بازیکنان و عدم گرم کردن اندام ها، بیشترین علل آسیب ها بودند.

برخلاف تصور بسیاری افراد، کودکان، با عکس العملهایی ناپخته، عدم توانایی در تشخیص و پرهیز از خطر و توانایی کم در ایجاد هماهنگی در حرکات، بسیار بیشتر از بزرگسالان در معرض آسیبهای ورزشی هستند. سالانه تعداد افراد بسیاری دچار صدمات ورزشی میشوند که نیمی از آنها با انجام معالجات خانگی و یا بدون رسیدگی خاص بهبود یافته و نیم دیگر به رسیدگی پزشکی نیاز پیدا میکنند.

بر اساس محاسبات آماری در هر ۱۰۰۰ نفر، ۲۶ نفر به آسیبهای ورزشی دچار میشوند و بالاترین میزان این صدمات متوجه کودکان ۱۴-۵ سال است. در این آمارها بیشترین تعداد مصدومین را پسران ۱۷-۱۲ ساله تشکیل میدهند، که میزان این آسیبها از نظر تعداد نفرات صدمه دیده، در ورزشهای جمعی که امکان برخورد در آنها زیاد است و از نظر وخامت، در ورزشهای انفرادی بیشتر است

 آسیب های ورزشی و عوامل موثر در آن :

وقوع حوادث در حین ورزش  امری اجتناب ناپذیر است . آسیب های ورزشی گاهی در پی ضربات شدید به وجود می آید ( مانند : شکستگی استخوان های ساق پا ) و گاهی به علت ضربات بسیار جزئی است که در دراز مدت تکرار می شود

)مانند : شکستگی استخوان ران ) . ماهیت آسیب ورزشی به عوامل متعددی بستگی دارد که به دو گروه عمده تقسیم می شوند :

۱٫ عوامل داخلی : عوامل داخلی با ساختمان بدن از جمله :سن ، قدرت عضلانی و… ارتباط دارد . این نکته که آماده سازی بدنی و تمرینات ورزشی شاید برخی از این عوامل را تغییر دهند ، بسیار مهم است .

۲- عوامل خارجی : عواملی هستند با منشاء خارجی که در آسیب ورزشی دخالت دارند ( مانند : کفش ورزشی ، زمین تمرین یا مسابقه ، روش تمرینات و…)

عوامل داخلی موثر بر آسیب های ورزشی :

  • سن ، جنس ، ساختار بدنی ، قدرت عضلانی ، ضعف عضلانی ، سفتی عضلانی .
  • افزایش دامنه حرکتی مفصل یا کاهش آن به طور مادرزادی .
  • انحراف قسمت جلوی پا به داخل یا خارج ، صاف بودن کف پا ، قوس زیاد کف پا .
  • بالا یا پایین قرار گرفتن کشکک زانو به طور غیر طبیعی .
  • اختلاف طول اندام تحتانی .

عوامل خارجی موثر بر آسیب های ورزشی :

  • روش های آموزش و تمرین ورزشکاران ، افزایش حجم و روش تمرینات .
  • تمرین فاقد برنامه ریزی صحیح ، تغییر ناگهانی روش تمرینات .
  • بازی خشونت آمیز ، سطح زمین ورزشی ،تجهیزات ورزشی ( کفش نامناسب(
  • گرم نکردن بدن قبل از تمرین و مسابقه؛ آب و هوای سرد و گرم .

برای جلوگیری از آسیبهای ورزشی چه اقداماتی انجام دهیم:
حفظ فرم صحیح و سلامت بدن

 اطلاع و اطاعت از قوانینی که موجب تنظیم حرکات میشود

استراحت در هنگام خستگی، بیماری یا درد

عدم استفاده از نیرو بخشهای مصنوعی. این مواد ممکن است توانایی شما را در لحظه افزایش دهند اما در دراز مدت با خطر مرگ همراه هستند

مراقبت و استفاده صحیح از لوازم ورزشی

پوشیدن البسه مناسب و به کار بردن لوازم محافظ (مانند زانو بند و کلاه ایمنی(

آنچه در اولین برخورد با ورزشکار مصدوم باید انجام شود به صورت اصولی استاندارد شده با علامت اختصاری  RICE نشان داده می شود, که به شرح زیر است :

استراحت:  بلافاصله بعد از آسیب دیدگی ، عضو یا فرد صدمه دیده باید از انجام هر گونه فعالیتی که منجر به صدمه دیدگی بیشتر شود ، جلوگیری نماید . از این رو ، استراحت عضو آسیب دیده برای آنکه بدن فرصت مناسب جهت ترمیم ضایعه داشته باشد و از آسیب بیشتر بافتی جلوگیری کند ، امری الزامی است. طول مدت استراحت از ۱۰ دقیقه تا چند روز متغییر است . هنگامی که ورزشکار بعد از آسیب همچنان به تمرین یا مسابقه ادامه دهد ، میزان خونریزی زیر پوستی ناحیه افزایش یافته و تخریب بافتی بیشتری ایجاد می شود. تورم و تخریب بافتی ، روند بهبودی و دوره طولانی بازتوانی را برای ورزشکار به همراه دارد.

سرما درمانی بعد از توقف فعالیت های ورزشی ورزشکار،اولین قدم هنگام بروز آسیب حاد اندام ها ، سرما درمانی است . این کار با استفاده از کیسه یخ مخصوص ،اسپری های سرمازا و کیسه معمولی که مقداری یخ در آن قرار داده شده ، انجام پذیر است . البته توجه کنید که هیچ گاه یخ را مستقیما روی بدن ورزشکار قرار ندهید ، زیرا سرمای مستقیم روی پوست اندام می تواند عوارض نا مطلوبی ایجاد نماید.

سرما درمانی یا کرایوتراپی درمانی است که از زمان های قدیم در درمان ، تسکین و کاهش درد استفاده میشده است.

در این روش درمانی هدف کاهش دمای محل آسیب دیده و بافت زیرین آن بدون آسیب زدن به سلولها میباشد.

این اثر سرمایی، اعصاب منتهی به محل آسیب دیده را بی حس کرده و باعث کاهش درد همزمان با کاهش التهاب و ورم محل آسیب دیده می شود.

اسپری فوق العاده سرد جانشین بسیار خوبی برای پک های یخ و کمپرسور یخ (سرد) می باشد.

با توجه به این که به مدت طولانی تری اثر میکند ، روش استفاده از آن راحت تر است و اثر آن قویتر می باشد.

اسپری فوق العاده سرد محصولی می باشد که برای تسکین آنی و فوری دردهای ناشی از ضرب دیدگی ، کبودی و گرفتگی ، کوفتگی ، کشیدگی عضلانی ، رگ به رگ شدن، دردهای جزئی مفاصل و کمردرد ساده طراحی شده است.

اسپری فوق العاده سرد را بلافاصله پس از آسیب دیدگی می توان استفاده کرد و اثرات سریع آن را در تسکین درد مشاهده نمود.

این اسپری در حین یا بعد از تمرینات ورزشی  قابل استفاده است.

سرما درمانی با اسپری فوق العاده سرد یک روش سریع و ساده برای ورزشکاران می باشد تا سریع به بازی ، دویدن و تمرین خود باز گردند

مهم ترین فواید سرما درمانی عبارتند از :

کاهش سرعت واکنش های التهابی .

انقباض مویرگ های منطقه و کاهش جریان خون و جلوگیری از ادامه روند خونریزی .

کاهش حرارت بافت و نیاز متابولیک .

کاهش سرعت انجام واکنش شیمیایی در سلولهای مجاور منطقه آسیب دیده و افزایش امکان زنده ماندن سلول های بافتی درشرایط کاهش موقت اکسیژن .

کاهش میزان گرفتگی و اسپاسم عضلات اطراف ضایعه و کاهش درد و ناراحتی ورزشکار مصدوم.

استفاده از سرما درمانی در ۲۴ ساعت اول پس از آسیب ورزشی، هر یک ساعت ۱۰ تا ۲۰ دقیقه توصیه می شود. می توان ۴۸ تا ۷۲ ساعت نیز از آن استفاده نمود.

فشار درمانی :اعمال مختصر جهت کاهش تورم بافت و ایجاد یک وضعیت حفاظتی مناسب لازم است. این کار با استفاده از باندهای کشی یا نوارهای مخصوص انجام می گیرد . این بانداژ باعث می شود ، میزان فشاری که از بیرون بر عروق خونی وارد می شود ، نسبت به فشار طبیعی فرد آسیب دیده بعد از بانداژ عضو احساس راحتی بیشتری می کند و همین فشار مختصر در کاهش درد ورزشکار مصدوم تاثیر بسزایی ایفا می کند . بانداژ با باند کشی باید به صورتی باشد که حدود ۲۰ سانتی متر بالا و پایین ناحیه آسیب دیده را بپوشاند .

بالا نگه داشتن عضو آسیب دیده : مهم ترین فواید بالا نگه داشتن عضو آسیب دیده عبارتند از :

کاهش تجمع در منطقه آسیب دیده و تسریع بازگشت وریدی .

در صورت امکان سعی کنید اندام آسیب دیده را در سطحی بالاتر از قلب نگه دارید .

بالا نگه داشتن عضو آسیب دیده روی ساک ورزشی ، بالش ، صندلی ، میز و . . . امکان پذیر است.

کنترل تورم از ناحیه آسیب دیده باعث می شود ، فضای کوچکتری نیاز به ترمیم و بازسازی پیدا کند .

زاویه عضو آسیب دیده با خط افق باید حدود ۴۵ درجه باشد .

آسیب ورزشی


شکستگی استخوان ۵ تا ۶% کل آسیبهای ورزشی را تشکیل میدهد. استخوانهای بازو و پا بیش از همه در معرض شکستگی قرار دارند. شکستگی ستون فقرات یا جمجمه در حین حرکات ورزشی بسیار نادر است. استخوانهای پا از ران تا کف آن بسیار مستعد شکستگی در اثر فشار هستند و زمانی رخ میدهند که ماهیچه ها دچار پیچیدگی شده یا در اثر انقباض بیش از حد موجب خم شدن و شکستن استخوان میشوند.

این نوع شکستگی بخصوص در میان رقصندگان باله، دوندگان استقامت و افرادی که استخوانهای باریک دارند شایع است. شکستگی ساق پا با دردناک شدن و تورم جلو، داخل و پشت ساق پا همراه است که در هنگام حرکت بسیار دردناک شده و درد آن مدام شدت پیدا میکند. این آسیب در اثر حرکات پر فشار یا کوبیدن های مداوم پا بر روی زمین در ورزشهایی چون ایروبیک، دو استقامت، بسکتبال و والیبال عارض میشود..

 حفاظت از اندام گاهی ضرورت دارد به منظور جلوگیری از آسیب بیشتر ، اندام را بی حرکت نموده یا دامنه حرکت آن را محدود کرد . بدین منظور پزشک می تواند از مواردی مانند : آتل ، Brace ، گچ گیری و بانداژ استفاده کرد . گاه در تمام طول درمان نیاز به حفاظت از اندام وجود دارد ( زانو بند یا انواع وسایل محافظت شده ) . هدف از درمان های فوق کاهش آثار ضایعه ، فراهم آوردن شرایط مناسب برای بهبودی سریع ضایعه و کاهش طول درمان و زمان استراحت ورزشکار است . انجام به موقع این موارد در روند درمان بعدی ورزشکار کمک شایانی می کند.

مچ بند و زانو بند و کمربندهای طبی کاربردهای زیادی دارند ، اما در برخی بیماریهای مرتبط با مفصل مخصوصا برای مچ دست و زانو کاربرد بیشتری دارند. در ادامه با تعدادی از محافظت کننده های اندام به منظور جلوگیری و درمان آسیب دیدگی ها در ورزش آشنا می شویم.

زانوبندها برای راحتی، پشتیبانی، محافظت و پیشگیری از آسیب‌دیدگی زانو استفاده می‌شوند.آسیب‌دیدگی‌های زانو یکی از اصلی‌ترین مشکلات در زمینه ورزش و پزشکی ورزشی در سراسر جهان به شمار می‌رود. در قهرمانان رشته‌های مختلف ورزشی غالباً نوعی از آسیب‌های شایع زانو از قبیل آسیب‌دیدگی رباط‌ های صلیبی قدامی، صلیبی میانی، رباط جانبی داخلی زانو و یا پارگی بافت غضروفی (مینیسک) را میبینیم. استفاده از زانوبند راهکاری برای کاهش وقوع یا شدت آسیب‌های وارد بر رباط‌ های زانو بدون محدود کردن دامنه حرکت و فعالیت آنها و درمان آرتروز زانو می‌باشد.زانو بند می تواند به پیشگری از تغییرات در آسیب های احتمالی بعدی در انجام ورزش های مختلف کمک کند هم چنین موجب گرم نگه داشتن زانو و افزایش سرعت گردش خون و کاهش فشار در کشکک زانو می شود. در برخی از آسیب های زانو نیز که شدید نبوده و تنها کشیدگی لیگامان یا رباط های صلیبی زانو وجود دارد ، می توان برای بی حرکت نگه داشتن و تسکین درد از زانوبند استفاده کرد.

در ورزشهای گروهی مخصوصا فوتبال استفاده از محافظ قوزک و قوزک بند از اهمیت ویژه ای برخوردار می باشد و تا حدودی می تواند احتمال بروز آسیب دیدگی را کاهش دهد.قوزک بند جهت حفاظت از پیوندگاه ضعیف پا و کمک به کاهش تورم بعد از آسیب دیدگی عضو به کار میرود.قوزک بند به گونه ای طراحی شده است که حمایت، فشرده سازی و بی حرکتی کنترل شده را برای مچ پای ضعیف یا آسیب دیده فراهم می آورد

استفاده از کمربندهای وزنه برداری به خصوص هنگام انجام حرکاتی چون اسکات ، سرشانه با هالتر ، زیر بغل هالتر خم ،جلو بازو هالتر ، ددلیفت و .. کمر شما را از آسیب دیدگی های احتمالی دور نگه می دارد

بیشتر تمرینات بدنسازی مچ دست در معرض فشار و تنش های متفاوتی است. مچ‏بند بدنسازی برای محدود کردن دامنه حرکتی مچ و نگه داری آن در محدوده‏ای ایمن طراحی شده است. ورزشکاران رشته‏ های قدرتی مخصوصا بدنسازی باید وزنه‏ های سنگین را به زانو در آورند و باید مراقب مچ دستان خود باشند، یکی از بهترین وسیله‏ ها برای آن‏ها مچ‏بند است.

احتمال آسیب دیدگی در هر زمینه ورزشی و با هر سنی امکان پذیر است اما در نهایت ورزشکاران به علت آمادگی جسمانی بالاتر، کمترین آسیب دیدگی را دارا می باشند و در صورت بروز آسیب دیدگی زودتر ترمیم می یابند.

 “تهیه شده درتحریریه مجله الکترونیکی تکنیک برتر

 

نقش تغذیه در سلامت جسمی و روانی افراد

تغذیه و سلامتی
۰۷ شهریور

تغذیه و رژیم غذایی یکی از مسائل اساسی زندگی در دنیای امروز است که نه تنها برای تناسب اندام، بلکه برای رسیدن به سلامتی و برخورداری از بدنی آماده مورد توجه قرار میگیرد.

 تغذیه عاملی است که تعیین کننده سلامت و یا عدم سلامت فرد یا افراد است. هدف هر شخص از تغذیه فقط سیر شدن نیست بلکه هدف اصلی تغذیه رسیدن شش گروه مواد مغذی به بدن است. این ۶ نوع ماده مغذی عبارتند از: کربوهیدرات ها، چربی ها، پروتئین ها، ویتامین ها، مواد معدنی و آب.

 این مواد با تاثیرات خود باعث تامین نیازهای بدن و در نتیجه سلامتی اندام های بدن می شوند.
    مواد مغذی در بدن باعث حفظ سلامتی روانی و جسمی فرد می شوند و برعکس با مصرف بیش از حد هر کدام از این مواد، فرد دچار بیماری می شود، مصرف بیش از حد فرآورده های گوشتی موجب ایجاد سرطان می شود یا مصرف کم غلات که حاوی گروه ویتامین های ب هستند، باعث ایجاد بیماری های روانی از جمله پرخاش گری جنون و… می شود.
   پس تغذیه در همه بخش های زندگی افراد نقش دارد. از تاثیر در یادگیری تا سلامت جسمی و درمان بیماری .

نوع و مقدار موادغذایی بر سلامت جسم ما تاثیر بسزایی دارد. برای مثال امروزه ارتباط پرخوری و چاقی با بیماری‌های قلبی عروقی، دیابت، سرطان‌، بیماری‌های مفصلی مثل آرتروز، بیماری‌های کیسه صفرا، نقرس وبیماری غیره کاملا اثبات شده شده است. از سویی کمبود دریافت ریز مغذی ها نیز سبب شده تا کم خونی ناشی از فقر اهن و با کمبود ید و کلسیم در برخی از جوامع دیده شود.

تغذیه متعادل چیست ؟

تغذیه متعادل به رژیم غذایی گفته می شود که کلیه نیازهای فرد به مواد مغذی را در شرایط مختلف فیزیولوژیکی تأمین کند. یعنی رژیم غذایی حاوی مواد غذایی متنوع از تمامی گروههای غذایی باشد و به مقدار کافی هم خورده شود

توصیه هایی برای داشتن رژیم غذایی سالم:

  • تنوع غذایی داشته باشید.
  • بین غذای دریافتی و میزان فعالیت بدنی خود تعادل برقرار کنید.
  • وزن خود را در محدوده طبیعی حفظ کنید.
  • هر روز حدود ۵۰۰ گرم سبزی و میوه تازه در برنامه غذایی خود بگنجانید.
  • مصرف قند و شکر و نمک را در برنامه غذایی خود محدود کنید.
  • نان و غلات سبوس دار را جایگزین انواع سفید و تصفیه شده آن کنید.
  • شیر و فرآورده های کم چرب آن را مصرف کنید.
  • تا حد امکان از گوشتهای کم چرب در برنامه غذایی خود استفاده کنید.
  • از مغزها مانند بادام، پسته و فندق در حد تعادل به عنوان میان وعده استفاده کنید.
  • روزانه به میزان کافی آب سالم و بهداشتی بنوشید.
  • از مصرف نوشیدنیهای صنعتی به ویژه نوشابه های شیرین و گازدار بپرهیزید.

اصولی برای تعیین کفایت تغذیه ای یک رژیم غذایی:

  • تنوع: یعنی مصرف چند ماده غذایی از گروههای غذایی مختلف.
  • تناسب: یعنی نسبت بین مصرف گروههای غذایی بر طبق راهنمای غذایی روزانه رعایت شود.
  • تعادل: در مصرف مواد غذایی کمبود و زیاده روی نباشد.
  • کنترل انرژی (کالری): تراکم انرژی در بعضی از غذاها خیلی بالا است که با وجود مصرف کالری زیاد، مواد مغذی کمتری به بدن می رسانند. مانند انواع غذاهای چرب و آماده که باید در مصرف آنها تعادل را رعایت کرد.

مصرف ۸ تا ۱۲ لیوان آب در روز ، سموم را از بدن خارج می کند. به همین علت است که اگر آب به اندازه کافی مصرف نشود تنظیم فعل و انفعالات بدن به هم می خورد و سوخت و ساز و سم زدایی به خوبی انجام نمی شود. از سویی مصرف روزانه میوه و سبزی می تواند آب بدن را تامین کند و برخی از سبزی ها مثل کاهو از ۹۰ درصد آب تشکیل شده است. میوه های آبدار مثل هندوانه و خربزه هم در تامین آب بدن نقش دارد.به هر حال باید به میزان کافی آب مصرف کرد افرادی که به میزان کافی آب مصرف می کنند، در شرایط استرس زا بهتر عمل می کنند و اضطراب آن ها کاهش پیدا می کند. همچنین مصرف غذاهای حاوی قند و چربی بیشتر و اجتناب از مصرف مواد غذایی تازه نیز می تواند منجر به افسردگی و مشکلات حافظه و …. گردد.

چهار کلید حفظ مواد مغذی:

چهار عامل، نقش مهمی در کاهش مواد مغذی موثر دارند: ۱- عملیاتی که پیش از پختن، روی ماده غذایی انجام می‌شود ۲- مدت زمان پختن غذا مقدار مایع مورد استفاده برای پختن غذا ۴- مدت زمانی که غذا را داغ نگه می‌دارید یا در هوای آزاد می‌گذارید تا مصرف شود.۳-

روش پخت غذا و تاثیر آن بر روی سلامتی

آب‌پز کردن

به‌طور معمول افرادی که رژیم غذایی دارند، از این روش برای پختن مواد غذایی استفاده می‌کنند، چون در آن خبری از روغن نیست. در این روش قسمت عمده ماده غذایی وارد آب می‌شود و از رسیدن به بدن بازمی‌ماند. مزیت جوشاندن مواد غذایی آن است که آب دارای گرمای ویژه بالایی است و محیط مناسبی برای انتقال حرارت به مواد غذایی است. در عین حال، جوشاندن روش آسانی برای آشپزی است. فراموش نکنید که هر چه در آب‌پز کردن مواد غذایی از آب بیشتری استفاده کنید و زمان جوشاندن را افزایش دهید، کاهش عناصر معدنی و ویتامین‌های محلول در آب مواد غذایی بیشتر است..

 تا جایی که می‌توانید سبزی ها و سیب زمینی را به  روش آب‌پز آماده کنید و آنها را کمتر خرد کنید، حتی بهتر است آنها را درسته بپزید چون با این کار مواد ویتامینی و املاح معدنی کمتری از آنها جدا شده و از دست می‌رود

بخارپز کردن

این روش سالم‌ترین روش پختن غذا به شمار می‌رود، زیرا از دست رفتن مواد مغذی به حداقل میزان ممکن تقلیل می‌یابددر این روش شما مواد غذایی را به وسیله بخار آب، آماده خوردن می‌کنید. در این روش چون زمان پخت طولانی است، مقدار ویتامین C که به وسیله حرارت تجزیه می‌شود، زیاد است. دیگ زودپز یکی از وسایل آشپزخانه است که به شما این امکان را می‌دهد که موادغذایی را بخارپز کنید. در دیگ زودپز با استفاده از بخار تحت فشار زیاد، سرعت پخت افزایش می‌یابد. به‌خاطر داشته باشید پس از آنکه دیگ زودپز به حرارت مناسب خود برسد، نیازی به حرارت دادن زیاد نیست و حرارت ملایم هم می‌تواند دمای داخل آن را به طور ثابت بالا نگه دارد.

بخارپز کردن برای پخت گوشت‌قرمز، مرغ، ماهی و سایر گوشت‌ها مناسب است.

سرخ کردن

این روش به دلیل استفاده از چربی و روغن زیاد، خطر چاقی و افزایش وزن را افزایش می‌دهد. سرخ کردن یکی از روش‌های پخت سریع غذاست. زمانی که چربی‌ها حرارت می‌بینند، در آنها عوامل سرطان‌زا پدید می‌آید و با مواد غذایی آمیخته می‌شود. در تفت دادن داخل ماهی‌تابه، شما مواد غذایی را با روغن زیاد به مدت کوتاه و حرارت بالا سرخ می‌کنید. در سرخ کردن معمولی مواد غذایی درون روغن حرارت داده می‌شوند و بدتر از همه سرخ کردن عمیق است که مواد غذایی به طور کامل درون روغن غوطه‌ور می‌شوند. در این روش حرارت بالای روغن سبب از بین رفتن برخی مواد غذایی و افزایش انرژی‌زایی غذا در حجم کم می‌شود.

از آنجایی که روغن کمتری برای سرخ کردن مواد غذایی در ظروف تفلون استفاده می‌شود، برای سرخ کردن غذا مناسب هستند. هر چه روغن کمتری برای سرخ کردن ماده غذایی استفاده کنید، مواد مغذی آن کمتر از بین خواهد رفت.

آرام‌پز کردن

پختن مواد غذایی در آب داغ که حرارت آن پایین‌تر از نقطه جوش است را روش «آرام پختن» می‌گویند. تغییراتی که در غذا حین آرام پختن رخ می‌دهد مانند جوشاندن است ولی با سرعت کمتری رخ می‌دهند.

در این روش چون شما از حرارت پایین‌تری استفاده می‌کنید، پروتئین خیلی کم منعقد می‌شود، بنابراین قابل هضم‌ترین شکل خود را خواهد داشت. همچنین غذاهای پروتئینی تردتر خواهند شد.

چون کاهش مواد غذایی در این روش بسیار کم می‌شود، این روش برای پختن ماهی مناسب‌ است.

تاثیر پوست گیری مواد غذایی بر حفظ مواد مغذی

پوست گیری صیفی ها قبل از پخت نیزباعث کاهش قابل توجه مواد مغذی موجود در آنها می شود. به طور مثال اگر کدو سبز با پوست پخته شود، حدود یک سوم ویتامین c خود را از دست می دهد، ولی کاهش این ویتامین در کدو سبز پوست گرفته شده ۱۰درصد بیشتر است . با این حال بهترین روش برای مصرف سبزی ها مصرف آنها بصورت تازه و خام است .

 نکات مهم تغذیه ای در بیماران افسرده :

  – خوردن مواد غذایی حاوی کربوهیدرات ، شامل میوه ها و سبزیجات ، سویا ، حبوبات .

  – برای افزایش هوشیاری غذاهای پروتئینی شامل گوشت سفید ، ماهی استفاده شود.

  – از موادی که حاول فنیل آلانین بالا هستند مثل شیرین کننده های مصنوعی پرهیز شود.

  – پرهیزاز مصرف مواد غذایی حاوی چربی های اشباع شده مانند غذاهای سرخ شده

  – پرهیزاز مصرف الکل ، کافئین مثل قهوه و نسکافه و غذاهای کنسرو شده

  – انجام تمرینات ورزشی منظم

  برای داشتن یک رژیم غذایی مناسب باید از تمام گروههای غذایی ، سبزیها و حبوبات ، گوشت و لبنیات و …… استفاده کنیم ، زیرا هیج ماده غذایی به تنهایی نمی تواند نیازهای ما را تامین کند .

مواد غذایی نامناسب برای مغز

  چربی حیوانی اشباع، اسیدهای چرب ترانس و اضافه وزنی که می‌تواند موجب بروز دیابت و آسیب دائمی به سلول‌های مغزی شود، می‌توانند به شریان‌های مغزی آسیب رسانده و منجر به سکته شوند که سلول‌های مغزی را از بین می برد.

  دیگر عواملی که فعالیت مغز را کاهش می دهند شامل الکل، رنگ ها، شیرین کننده ها و افزودنی های غذایی مصنوعی ، کولا و دیگر نوشابه های گازدار، شربت های شیرین، تنقلات شیرین ، نیکوتین، نان سفید و پرخوری می باشند.

خواب مطلوب و تغذیه

گرچه عوامل متعددی بر کیفیت خواب تأثیر می گذارند، اما از تأثیر تغذیه نیز نباید غافل شد. سروتونین، هورمونی است که به خواب رفتن و ورود به مراحل مختلف خواب را تنظیم می کند. این در حالی است که ترشح سروتونین به تجمع تریپتوفان در خون بستگی دارد. متأسفانه بسیاری از خوراکی های دارای این ماده پروتئین زیادی دارند که می تواند سبب بی خوابی شوند.

دانه های کدو تنبل نیز در این ارتباط مفید هستند؛ زیرا نسبت به دیگر اسیدهای آمینه سبب تجمع تریپتوفان می شوند. همچنین بین مقدار سروتونین و اسیدهای چرب امگا ۳ نیز ارتباط وجود دارد. البته برای خواب مطلوب توصیه می شود از خوراکی های کافئیندار پرهیز شود.

تحقیقات به عمل آمده نشان می‌دهد که اعمال برخی تغییرات در رژیم غذایی طی پنجاه سال گذشه نقش مهمی در افزایش بیماری‌های روانی داشته است. روشی که در حال حاضر برای تولید غذاها به کار می رود تعادل مواد مغذی مهم مورد مصرف را بر هم زده است. گرایش مردم به مصرف غذاهای حاوی قند و چربی بیشتر و اجتناب از مصرف مواد غذایی تازه منجر به افسردگی و مشکلات حافظه و … میشود.

 "تهیه شده درتحریریه مجله الکترونیکی تکنیک برتر"

فصل تابستان و شنا!

۲۷ مرداد

ورزش شنا یکی از محبوب ترین ورزش‌ها در بین اقشار مختلف مردم است. فردی که شنا می‌کند، نه تنها از این طریق احساس راحتی و نشاط می کند بلکه در اثر شنا کردن قابلیت های جسمانی خود را از قبیل استقامت دستگاه گردش خون، تنفس، قدرت، سرعت و انعطاف پذیری مفاصل شانه و مچ پا افزایش می دهد. ورزش شنا ورزشی است که از سن نوزادی تا سن کهنسالی می‌توان آن را انجام داد و به طور کلی ورزشی است که هیجان و اضطراب را کاهش داده، عضلات را قوی و محکم کرده و بدن را نرم و انعطاف پذیر می سازد و باعث می شود که فرد انرژیی بیشتری برای انجام کارهای روزانه خود کسب کند.

شنا و تناسب اندام

اگر شدت حرکات زیاد باشد کاملآً می توانید آن را با دویدن در یک تراز تصور کنید. اما از آنجا که در کلیه حرکات های شنا هم قسمت های بالایی و هم قسمت های پایینی بدنتان در آب حرکت می کنند، می توان گفت که ماهیچه ها حتی بیشتر از دویدن کار می کنند و شما کالری بیشتری خواهید سوزاند.

 شنای آرام و معمولی ۵۰۰ کالری در ساعت می‌سوزاند، در حالی‌که شنای حرفه‌ای و قدرتی در همین مدت حدود ۷۰۰ کالری انرژی مصرف می‌کند. چون غلظت آب تقریباً ۸۰۰ برابر هواست، هر حرکت دست یا پا به نوعی یک تمرین مقاومتی کوچک برای کل بدن‌ به‌ویژه مرکز بدن، باسن، شانه‌ها و بازوها محسوب می‌شود. پس با شنا کردن، علاوه بر اینکه کالری می‌سوزانید، حجم خالص ماهیچه‌ها را هم افزایش می‌دهید که متابولیسم بدن شما را افزایش می‌دهد.

شنا برای درمان بیماری ها

 مزیت دیگری که شنا نسبت به سایر ورزش ها دارد این است که از آسیب کمی برخوردار است. بنابراین برای آنها که مشکلات مفصلی دارند یا دچار پوکی استخوان هستند نیز مفید است.

اگر شما ورزش‌هایی می کنید که روی مفصل هایتان شدت زیادی وارد می‌کند مثل تنیس یا دو، شنا می تواند برای بدنتان مثل مرهم عمل کند و این فشار روی مفصل هایتان را کاهش دهد.

 افراد بسیاری شنا را یکی از ورزش هایی تلقی می کنند که استرس و فشارهای عصبی را پایین می آورد. به همین دلیل با شنا کردن نه تنها فواید جسمی عایدتان می شود، بلکه فواید روحی نیز می برید.

اگر فقط برای سلامتی شنا می کنید، می توانید ۳۰ تا ۴۵ دقیقه با شدتی متوسط سه یا چهار مرتبه در هفته این کار را انجام دهید. برای بالا تر بردن سلامتی می توانید شدت این ورزش را نیز بالاتر ببرید. خیلی خوب است اگر همراه با شنا ورزش دیگری نیز انجام دهید. مثلا یک روز در میان شنا کنید و روزهای میان آن را ورزش دیگری انجام دهید.

اهمیت شنا کردن

شنا تنها یک ورزش نیست، بلکه یادگیری آن برای هر انسانی یک ضرورت است. برای ساکنان مناطق ساحلی و پر آب و کسانی که در حاشیه رودخانه ها، سد ها و دریاچه ها زندگی می کنند لزوم یادگیری آن به مراتب جدی تر است. علاوه بر جنبه های ایمنی که موجب تمایل یادگیری شنا می شود از جهات دیگر نیز ضرورت یادگیری شنا به خوبی احساس می شود.

امکانات و تجهیزات مربوط به شنا

وجود امکانات مناسب در استخرهای شنا تأثیر بسیاری در یادگیری شنا دارد. بنابراین لازم است قبل از شروع به آموزش شنا همۀ جوانب در نظر گرفته شود. درجه حرارت آب و هوای استخرها، عمق آب در استخرها، وجود یا عدم وجود ابزار و وسایل کمک آموزشی از مواردی هستند که در یادگیری شنا تأثیرگذار هستند. و می توانند پیشرفت در یادگیری مهارتهای شنا را تسریع یا کند نمایند. اگرچه می توان شنا را بدون استفاده از ابزار کمک آموزشی آموزش داد و در کشور ما نیز معمولاً این چنین است. اما برای تسریع در یادگیری و آموزش بهتر می توان از این وسایل کمک مؤثری به امر یادگیری خواهند نمود به ویژه برای شاگردانی که نیاز به فرصت و کمک بیشتری دارند.

ورزش های آبی
ورزش در آب

فواید شنا

در هنگام شنا فشار زیادی به بدن وارد نمی شود، بلکه بهترین راه برای ایجاد تناسب اندام نیز محسوب می شود. هنگام شنا کردن تمام عضلات بدن به کار گرفته می شوند که در این میان می توان به ماهیچه های شانه، کمر، شکم، پا، باسن، و ران اشاره کرد و از آنجایی که مقاومت آب ۱۲ برابر هواست، سبب می شود که قدرت و نیروی فرد افزایش پیدا کند.

این تصور غلط وجود دارد که چون بدن در طی شنا کردن متحمل فشار زیادی نمی‌شود، پس نمی‌توان آن را ورزش خوبی دانست، در صورتی که هر چند بدن در آب سبک می‌شود، اما برای هر حرکت باید بر مقاومت آب غلبه کرده، انرژی زیادی مصرف کند، به این ترتیب حتی راه رفتن در آب از پیاده روی در خشکی کالری بیشتری می‌سوزاند. انواع ورزش‌های قابل اجرا در آب از این قرارند:

شنا: شنا معمولترین ورزش در آب است که به شیوه های مختلف-کرال سینه و پشت، غورباقه و پروانه- اجرا میشود. شما میتوانید شنا را با آموختن یکی از انواع آن آغاز کرده و پس از مهارت یافتن در آن به انواع دیگر شنا بپردازید.

راه رفتن و دویدن آهسته در آب: این دو ورزش در آب دارای همان مزایای راه رفتن و دویدن در خشکی هستند، اما آسیبهای کمتری دربر دارند. راه رفتن در آب می‌تواند در حالی که آب تا کمر یا سینه رسیده باشد انجام شود. مقاومت آب تاثیر این دو ورزش را بالا می‌برد.

ایروبیک در آب: همانطور که گفتیم، ایروبیک در آب شامل حرکاتی برای تقویت قلب و عروق است، حرکات ایروبیک ریتمیک و منظم هستند و می‌توان حرکات رابه مدت ۲۰ دقیقه در آب اجرا نمود. مقاومت آب، تاثیر مثبت این حرکات را افزاش می‌دهد.

یوگا و حرکات نرمشی در آب: آب خود به عنوان ماده ای آرامش بخش شناخته شده است و حرکات آرام، آهسته و روان بخشی از یوگا در آب هستند.

 "تهیه شده درتحریریه مجله الکترونیکی تکنیک برتر"
 

آشنایی با طناب ورزشی!

۲۱ مرداد

تاریخچه طناب بازی:

طناب بازی فعالیتی است که به شکل ساده اش برای کودکان ۴ تا ۵ سال و به صورت پیشرفته اش برای قهرمانان ورزشی مناسب است . در سال ۱۹۸۰ میلادی سازمان بین‌المللی طناب بازی و انجمن طناب بازی کانادا تأسیس شد و در سال ۱۹۹۱ میلادی فدراسیون جهانی طناب بازی تشکیل گردید.

از آنجا که طناب‌بازی هم ورزشی هوازی‌ست و هم در حرکت پاها هماهنگی ایجاد می‌کند، در میان ورزشکاران حرفه‌ای به ویژه بوکسورها و کشتی‌گیران رواج دارد. تکنیک‌های پرش از روی طناب نسبت به سایر فعالیت‌های ورزش حرفه‌ای به سادگی آموخته می‌شود و از این رو افراد به صورت فردی یا گروهی، در سنین مختلف و باتناسب اندام متفاوت میتوانند در آن شرکت کنند. بیشترین اثربخشی طناب‌بازی به عنوان ورزش در حالتی‌است که با دیگر فعالیت‌های هوازی نظیر پیاده‌روی،دوچرخه‌سواری و دویدن به شکل روزمره همراه شود.

طناب و لاغری:

اگر در هر دقیقه بین ۱۲۰ تا ۱۴۰ طناب بزنید، در هر ساعت ۷۲۰ کالری می‌سوزانید و این میزان دو برابر سوخت کالری در ورزش‌هایی نظیر تنیس و والیبال است. به گفته دکتر لئونارد شوارتز (متخصص قلب و عروق)، اگر به جای حذف یک وعده غذا از برنامه روزانه بتوانید طناب بزنید ۹۰ درصد از آنچه که از دست می‌دهید چربی‌های اضافه خواهد بود. همچنین اگر بتوانید روزانه معادل ۱۵۰۰ کالری از طریق ورزش بسوزانید (که این میزان پنج برابر مقداری است که انجمن قلب امریکا برای تناسب اندام تجویز می‌کند) با سرعت بسیار زیادی کاهش وزن خواهید داشت. حتی اگر هدف شما سوخت کالری نباشد، از طناب زدن مشکلی برای شما ایجاد نخواهد شد.

اگر میزان کالری دریافتی خود را به صورت دقیق محاسبه کرده‌اید و در عین حال یک رژیم کم کالری را دنبال می‌کنید ۳ ساعت طناب زدن برای لاغری در هفته کافیست

بهتر است طنابی را انتخاب کنید که طول مناسبی داشته باشد. دیو لیپسون یک مربی کراس فیت می‌گوید وقتی شما طناب را زیر یک پای خود قرار می‌دهید، دسته‌ی طناب باید به زیر بغل شما برسد. برای بیشینه‌کردن نتایج، فرم درست اجرای حرکت را یاد بگیرید. یک ساعت را در نظر بگیرید. محل قرارگیری دست‌های شما باید در موقعیت ساعت ۱۰ و ۲ باشد. طناب را با کمک مچ دست نه با استفاده از شانه‌ها بچرخانید.

انواع طناب:

 طناب ممکن است، جنس های مختلفی مانند پلاستیک، نایلون یا الیاف پشمی داشته باشد که طناب های پلاستیکی سریع تر هستند و ورزشکاران حرفه ای مانند بوکسورها از آن ها استفاده می کنند.

طناب بتل روپ، طناب روکشدار، طناب روکش دار PVC، طناب شماره انداز و طناب سیم بوکسلی از انواع مختلف طناب هستند که هرکدام با توجه به میزان و شدت ورزش انتخاب می شود.

شکل های مختلف طناب زدن:

به جز روش پایه ای جفت پا روشی که مانند دویدن است، روش های دیگری نیز برای طناب زدن وجود دارد. برای سوزاندن انرژی بیشتر می توانید به جای این که به طور عمودی بالا و پائین بپرید، هنگامی که می پرید، پاهای خود را جفت کنید و به یک طرف خم کنید(مانند حالت اسکی کردن در پیچ ها) و در پرش بعد پاهای خود را به طرف دیگر خم کنید.

-در یک روش دیگر می توانید هنگامی که می پرید سعی کنید بیشتر بپرید و پاهای خود را در هوا تا جای ممکن از یکدیگر باز کنید. همچنین می توانید طناب را نچرخانید بلکه آن را در دستان تان نگه دارید و سپس روی آن به جلو و عقب بپرید.

در روش سخت تر دیگر می توانید آن قدر بالا بپرید که با یک روش، دو بار طناب را بچرخانید. هنگامی که ضربان قلب تان خیلی بالا رفت و خسته شدید، دو دسته طناب را در یک دست بگیرید و بدون این که بپرید، طناب را در طرفین خود بچرخانید و یا می توانید برای رفع خستگی سرعت طناب زدن خود را خیلی آهسته کنید.

همچنین یادگیری تکنیک فرود آمدن روی نوک انگشتان پا می ‌تواند صدمات احتمالی ناشی از این ورزش را به حداقل ممکن برساند.

طناب ورزشی
طناب ورزشی

نکات مهم در هنگام طناب زدن برای لاغری

  • زیاد بالا نپرید، آرام باشید.
  • دست ها و شانه های خود را نچرخانید.
  • دنبال پیدا کردن نوعی ریتم باشید.
  • برای یادگیری هر چه بهتر؛ تمرین کنید.
  • اگر قصد طناب زدن برای لاغی دارید، از یک طناب با کیفیت استفاده کنید.
  • طناب زدن با پای برهنه باعث استحکام بیشتر پا می‌شود.
  • خانم‌هایی که قصد طناب زدن را دارند، بهتر است از یک سینه بند محکم استفاده کنند.
  • اگر قصد طناب زدن برای لاغری را دارید، حتما بر روی یک سطح سفت و صاف این کار را انجام دهید.
  • قبل از شروع طناب زدن حتما بدن را به خوبی گرم کنید تا مانع آسیب دیدگی شوید.

طناب زدن برای لاغری در یک برنامه ۷۰ روزه

برنامه تمرین ۷۰ روزه زیر یکی از بهترین روش‌ها برای کاهش وزن است، از آنجایی که کاهش وزن سریع خطرناک است، روش طناب زنی در هر ست این برنامه از ۳۰ ثانیه شروع می شود و در هفته آخر به ۵ دقیقه می رسد؛ این روال به مرور کالری های بیشتری را در بدن شما می سوزاند، و با وارد شدن بدن به فاز چربی سوزی سطح چربی های کل بدن کاهش پیدا می کند.

به مدت ۱۰ هفته به طور متوسط ۳ جلسه در هفته با طناب ورزش کنید. تعداد ست ها از هفته اول تا هفته چهارم به ترتیب ۱۰، ۸، ۶، ۵ و از هفته پنجم تا دهم ۴ ست در جلسه می باشد. همان طور که گفته شد مدت زمان هر ست از ۳۰ ثانیه شروع می شود و هر هفته ۳۰ ثانیه دیگر به آن اضافه می شود.

به طور مثال اگر روز اول ۱۰ ست در یک جلسه داریم هرست ۳۰ ثانیه می باشد و هفته دوم ۸ ست در هفته داریم که هر ست ۳۰+۳۰ ثانیه می شود یک دقیقه .

 "تهیه شده درتحریریه مجله الکترونیکی تکنیک برتر"

 

شنای کودکان

۲۷ خرداد

باتوجه به گرم شدن هوا در فصل تابستان یکی از بهترین سرگرمی ها و ورزش های آبی  برای کودکان، شنا می باشد. متخصصان معتقدند که کودکان شجاع ترند؛ آن ها بدون ترسیدن از عواقب کارشان ، دست به کار می شوند و از این رو اگر اندک ترسی از آب هم داشته باشند به راحتی بر آن غلبه می کنند و با آب خو می‌گیرند، در حالی که برای این ترس از آب اگر از همان کودکی چاره ای اندیشیده نشود؛ در بزرگسالی غلبه بر آن به مراتب سخت تر خواهد بود .

همین طور متخصصان ورزشی معتقدند که کودکان در یادگیری شنا با استعدادترند، چون بخش اعظم یادگیری آن ها به صورت ناخودآگاه است و با تمرینات مستمر اشکالاتشان برطرف می شود و فرصت برای پیشرفت آن ها بسیار است .

ورزش شنا همزمان باعث تقویت اندام ها و عضلات می شود؛ به خصوص عضلات پا می شود و به رشد استخوان بندی کودک نیز کمک می کند. امکان تنفس بهتر کودکان نیز فراهم می‌شود زیرا شنا باعث افزایش حجم ریه ها می شود.

شنا به تعادل وزن کمک می کند و از این رو برای کودکان با اضافه وزن که ورزش هایی مثل پیاده روی برای آن ها کسل کننده است ، اما مجبور به کاهش وزن هستند مناسب است . 

از طرفی ورزش شنا می‌تواند روی بالا رفتن اعتماد به نفس و حس استقلال فردی کودکان نیز موثر باشد.

فواید روحی‌شنا
شنا کردن به صورت گروهی به کودکان توصیه می شود زیرا که تحقیقات نشان داده کودکانی که به صورت گروهی تمرینات شنا را انجام می دهند، کار گروهی و همچنین کمک به هم نوع را یاد می گیرند و این حرکات باعث تقویت روحیه اعتماد به نفس در آن ها می شود.
وقتی کودکی در آب فاصله ای را شنا می کند، برای خود هدفی را در نظر می گیرد که این هدف اگر چه به نظر والدین کوچک می آید، اما به کودکان یاد می دهد که باید در زندگی هدف داشته باشند و برای رسیدن به آن تلاش کنند.

نکته مهم آن است که نباید کودک را مجبور کرد در آب بپرد بلکه باید به او زمان داد تا به تدریج با آب آشتی کند. چنانچه کودک ترس از آب داشته باشد، والدین باید در وان حمام یا زیر دوش او را با آب بیشتر آشنا کنند تا آب برایش مطلوب و دوست داشتنی باشد

استخر روباز یا سرپوشیده؟

استخرهای روباز به دلیل قرار گرفتن در معرض آفتاب و خاصیت ضدعفونی کنندگی نور خورشید انتخاب مناسبی هستند اما مراقبت از آفتاب سوختگی های کودک ناشی از قرار گرفتن در معرض آفتاب از اهمیت زیادی برخوردار است.

پوست ظریف و حساس کودکان نباید در مدت زمان طولانی در معرض نور مستقیم خورشید قرار بگیرد. بنابراین توصیه می‌شود کودکان بیش از ۱۵ دقیقه در معرض آفتاب قرار نگیرند تا از خطرات آفتاب سوختگی در امان بمانند.

نکته مهم در مورد استخرهای روباز آن است که در ماه های تیر و مرداد و بین ساعت های ۱۰ صبح تا ۲ بعداز ظهر به علت درجه حرارت زیاد برای استفاده کودکان مناسب نیست.

از سوی دیگر استخرهای سرپوشیده نیز احتمال تشدید آسم را در کودکان مبتلا زیاد می کنند که علت آن نیز کلر موجود در این استخرهاست. بهتر است هنگام استفاده کودکان مبتلا به آسم، والدین دقت بیشتری داشته باشند.

چه سنی مناسب آموزش شناست؟

سوال اصلی پدر و مادرها در مورد ورزش شنا، سن دقیق آموزش آن به کودک است. سن مناسب برای آموزش شنا در کودکان را معمولا ۴ سالگی می دانند. دلیل آن نیز ضریب هوشی کودک و اندام های اوست.

او در این سن آمادگی ذهنی و جسمی لازم را برای آموزش دارد. در واقع وضعیت حرکتی کودک به گونه ای است که استعداد آموزش شنا را پیدا می کند.

بهتر است کودک قبل از ۴ سالگی به همراه پدر و مادر فرصت آشنایی با آب را پیدا کند و به زور و اجبار وارد آب نشود چون در مواجهه با آب خطراتی مانند غرق شدن متوجه کودکان است و به همین دلیل والدین باید مراقبت لازم را در این مورد انجام دهند و ایمنی کافی را برای کودک هنگام شنا فراهم کنند.

شنا کودکان در دریا

آب‌تنی در دریاها هم باعث آلودگی شناگران می‌شود. این امر، بستگی به غلظت مواد آلوده در دریا دارد؛ به‌خصوص در دریای جنوب که آلوده به مواد نفتی نیز هست.

اگر غلظت این مواد کم باشد؛ معمولاً مشکل زیادی ایجاد نمی‌کند اما اگر غلظت مواد آلوده دریا بالا باشد هم استنشاق آب و هم‌ وارد شدن به آن می‌تواند صدمات ریوی قابل توجهی ایجاد کند بنابراین این فکر درست نیست که چون آب دریا نمک دارد و نمک ضدعفونی کننده است پس شناگران را آلوده نمی‌کند.

آلوده شدن در دریا، به حساسیت فرد یا کودک هم بستگی دارد. ممکن است برخی از بیماریهای عفونی، برخی را آلوده و بعضی دیگر را آلوده نکند.

در مناطقی که جمعیت زیادی مشغول شنا هستند ممکن است بسیاری از افراد،بهداشت مناسبی نداشته باشند و آب را آلوده کنند. در حالی که اگر شنا در دریا با اصول درستی انجام شود و کودک اجازه نداشته باشد سرش را در عمق آب فرو ببرد و پس از شنا به‌درستی حمام شود، دچار مشکل زیادی نخواهد شد.

زمانی که کودک تان نزدیک ساحل بازی می کند، به او جلیقه نجات مناسب جثه اش بپوشانید. جلیقه های شناور، تیوپ ها و بازوبندهای بادی وسایل مناسبی برای جلوگیری از غرق شدن کودک هستند.

استفاده از لوازم جانبی شنا برای کودکان

مایو شنا:

باید سبک، کوتاه و چسبیده به بدن باشد، نباید آب را در خود نگاه دارد، مایو استاندارد فاقد جیب است.

عینک شنا:

از ملزومات شنا است، اعتماد به نفس و احساس راحتی شناگر را در آب افزایش می دهد، شناگر حرکت اندامهای خود را در آب می بیند و کنترل بهتری در حرکت آنها در آب دارد. لذا، بیشتر مربیان حرفه ای، استفاده از آن را برای شاگردان اجباری می کنند. 

عینک شنا باید روی صورت شما راحت باشد، عینک را بدون استفاده از کش روی چشمان خود قرار دهید، در این صورت باید اندکی احساس مکش کنید و نباید عینک از صورت شما پایین بیافتد.  هرگز به سطح داخلی لنز عینک دست نزنید زیرا مواد ضد بخار (Anti Fogg) آن از بین خواهد رفت.

کلر موجود در آب استخرها موجب تحریک و قرمزی چشم می‌شود و استفاده از عینک شنا برای پیشگیری از آسیب به چشم ضروری است. قرمزی و التهاب چشم پس از خروج از استخر نشانه آسیب به چشم است و در استخر باید حتماً از عینک شنا استفاده شود.کلر موجود در آب استخرها موجب تحریک چشم می‌شود و در دراز مدت برای سلامت چشم مشکل‌ ساز خواهد شد.

گوشگیر:

برای کسانیکه احتمال عفونت گوش وجود دارد توصیه می شود، اما اجباری نیست. اگر کودک سابقه گوش درد دارد باید حتماً از گوش گیر هنگام شنا اسفاده کند و این کودک باید بلافاصله بعد از شنا حتما گوشش را خشک کند.

دماغگیر:

اگر کودک سابقه برونشیت یا گوش درد دارد باید در شنا کردن کمی محتاط تر عمل کند. این کودک نباید در آب شیرجه برود. استفاده از دماغ گیر هم برای او ضروری است چون پنس ها مانع ورود احتمالی آب از راه مجاری بینی به سینوس های او و تحریک احتمالی آن ها می شود.

 

 

حلقه شنا یا تیوپ شنا:

یکی از تجهیزات موردنیاز شنا، حلقه شنا می باشد. حلقه شنا بیشتر برای کودکان و شناگران مبتدی به کار می رود. نکته مهم در تهیه حلقه شنا، اندازه مناسب آن برای بدن کودکان است. حلقه شنا باید متناسب با اندام شخص تهیه شود، تا امکان نگهداری او را در زمان آموزش داشته باشد. حلقه های شنا در اندازه های برای سنین مختلف در نظر گرفته می‌شود.

جلیقه شنا:

جلیقه شنا به عنوان ابزار کمک کننده برای کودکان مورد استفاده قرار می گیرد. درواقع کاربری آن شبیه حلقه ها یا تیوپ های ایمنی شنا است، با این تفاوت که کودک آزادی بیشتری در هنگام استفاده از جلیقه دارد.

تشویق کودکان  با موزیک

کودکان برای ادامه هر راهی نیاز به انگیزه دارند. این روزها گوش دادن به موزیک یکی از مهم ترین سرگرمی های کودکان و حتی بزرگسالان است. حال اگر کودکان هنگام انجام اعمال سخت و یادگیری رشته های ورزشی که نیاز به اراده و تکرار و تمرین دارند، بتوانند موزیک گوش دهند، ادامه راه برای ایشان آسان تر است mp3 player های ضدآب با تنوع بسیاری در بازار ایران وجود دارند. با صرف هزینه اندکی و کودک تان را برای ادامه راه یادگیری تشویق کنید.

آموزش شنا به کودکان

آموزش شنا در آب صورت می گیرد و هرگز قبل از به آب زدن شنا را نخواهید آموخت، در اینجا اصول اولیه ای که برای شنا لازم دارید مطرح می شود:

۱٫ به ترس خود از آب و غرق شدن غلبه کنید و به لذت شنا کردن فکر کنید. واقعیت این است که چگالی بدن انسان در حالتی که هوا در ریه داشته باشد، از آب کمتر است و بدن انسان روی آب باقی می ماند، اما با وجود ترس و استرس، شخص شروع به دست و پا زدن کرده و در اثر ترس ریه خود را از هوا خالی می کند، سپس چگالی بدن او از آب بیشتر شده و به زیر آب فرو می رود. 

برای اثبات این موضوع، روی آب دراز بکشید و صورت خود را از آب بیرون نگاه دارید، سعی کنید همواره مقداری هوا در ریه خود داشته باشید. اگر هوا را به بیرون بازدم می کنید، بلافاصله هوای جدید را به ریه خود وارد کنید.

با این کار خواهید دید که می توانید مدت زیادی روی آب خوابیده و از شناور بودن لذت ببرید.

علاقه به آب و لذت بردن از شنا، بیش از ۵۰ درصد از شنا کردن است.

شنای‌طول/عرض زمان‌دار:

زمان بگیرید و به کودکتان اجازه بدهید یک دور طول/عرض استخر را شنا کند. شنا از مفیدترین ورزش های آبی برای قلب و عروق است. ممکن است شنای زمان‌دار برای کودکان چندان جالب نباشد، ولی اگر آن را به شکل یک مسابقه دربیاورید می‌توانید آن‌ها را کاملاً جذب کنید. می‌توانید زمان هر روز را با روز قبل مقایسه کنید و ببینید که آیا پیشرفتی داشته‌است یا نه. این کار را به مدت یک هفته انجام دهید و سپس آن را به دو دور افزایش دهید. می‌توانید هر هفته یک دور به تعداد بیفزایید

مسابقه‌ی شکار:

برای تدارک ورزش های آبی بین بچه‌ها خلاق باشید و یک مسابقه‌ی شکار در استخر برگزار کنید. اسباب بازی‌های بسیاری هستند که روی آب شناور می‌مانند و بعضی‌ها نیز در آب فرو می‌روند. بدون اینکه کودکتان متوجه شود ۱۰ اسباب بازی را در استخر بیندازید و سپس به او بگویید که آن‌ها را یکی یکی جمع کند و تلاش او را برای جمع کردن اسباب بازی‌ها تماشا کنید. با این کار هم ورزش خوبی می‌کند و هم از این کار لذت می‌برد. می‌توانید این بازی را برای حدود نیم ساعت ادامه بدهید.

بسکتبال:

انجام هر ورزشی در آب یک تمرین بسیار مفید است. می‌توانید تمرین پرتاب کنید و بعد با شنا توپ را دوباره بگیرید و یا چند نفری مسابقه برگزار کنید.

 اگر می‌خواهید مسابقه بدهید به دو تور نیاز خواهید داشت. هر تیمی که امتیاز بیشتری کسب کند برنده است. اگر به مدت ۳۰ دقیقه این ورزش را انجام دهید برای یک روزتان کافی خواهد بود.

مسابقه‌های چند مرحله‌ای
می‌توانید در استخر با مسابقه‌های چند قسمتی یک ورزش مفرح ایجاد کنید. به کودکان یاد بدهید که توی استخر بپرند، چند حلقه را جمع کنند، از وسط تیوب شیرجه بزنند و از میان پاهایتان شنا کنند. اولین نفری که تمام این مراحل را پشت سر بگذارد و به انتهای دیگر استخر برسد برنده است.
نوع دیگری از ورزش های آبی می تواند انداختن آدمک بادی داخل استخر باشد تا ببینید کدامیک از بچه‌ها سریعتر می‌تواند آدمک را نجات بدهد و از تمام موانع عبور کند. حتی می‌توانید از بچه‌ها بخواهید روی یک قایق بادی چند متر شنا کنند. مسابقه‌های چند مرحله‌ای بسیاری هستند که می‌توانید از آنها استفاده کنید. کافی است به اطراف نگاه کنید و از اشیائی که دارید استفاده کنید.

"تهیه شده درتحریریه مجله الکترونیکی تکنیک برتر"

 

 

همه چیز در مورد پیلاتس

پیلاتس
۲۹ اردیبهشت

پیلاتس به مجموعه‌ای از تمرینات ورزشی تخصصی اطلاق می‌شود که بر بدن و ذهن فرد تأثیر گذاشته و ضمن بالا بردن قدرت و استقامت تمام اعضای بدن، عمقی‌ترین عضلات بدن را مورد هدف قرار می‌دهد.

مخترع این ورزش مردی آلمانی به نام ژوزف پیلاتس (Joseph Pilates) است که در سالهای ۱۹۱۲ تا ۱۹۶۷ این ورزش را اختراع کرده است. او از بچگی نسبت به هم‌‌ سن و سال‌هایش ضعیف‌تر بود، اما مجموعه‌ای از حرکات را برای تقویت خودش طراحی کرد تا این مشکل را برطرف کند. با توجه به سایت بنیاد ورزش پیلاتس ظاهراً  آقای پیلاتس تنگی نفس، نرمی استخوان و تب روماتیسمی داشته است.

ژوزف پیلاتس در طول جنگ جهانی اول، تمام یافته های خود را با مجروحین جنگی در میان می گذاشت. در سال ۱۹۲۶ به آمریکا نقل مکان کرد و اولین مرکز پیلاتس را در نیویورک افتتاح نمود.در سال های اول، کلاس های پیلاتس مملو از هنرپیشه ها و افراد خاص بود. اما از سال ۱۹۸۰، این سیستم ورزشی شهرت بیشتری پیدا کرد و در بین مردم شناخته شد.

ژوزف پیلاتس
ژوزف پیلاتس

حرکات پیلاتس عضلات و مفاصلی را مورد هدف قرار می‌دهد که در فعالیت‌های روزانه درگیر هستند، مانند: نشستن، راه رفتن، حمل کردن بار، خم وراست شدن. با تمرینات ورزشی پیلاتس طرز صحیح انجام حرکات روزانه در بدن ثبت می‌شود. پیلاتس حرکات ورزشی را به شکلی آموزش می‌دهد که مانع بروز صدمات ورزشی گردد.

تأکید پیلاتس، بر روی هم ترازی اندام ها، تنفس و حرکات برای بالا بردن انعطاف، هماهنگی، تعادل، ایجاد قدرت عضلات مرکزی بدن و بهبود کنترل و استقامت بدن است.

ورزش پیلاتس برای شکل دادن به ماهیچه کاربرد دارد. برای اینکه بهترین نتیجه را حاصل شود باید حداقل هفته‌ای دو تا سه بار پیلاتس کار کنید. اگر مقدار زیادی چربی روی ماهیچه‌های‌تان جا خوش کرده است؛ باید تمرین‌های پیلاتس‌تان را با مجموعه‌ای از تمریناتی که بالا برنده‌ی ضربان قلب هستند؛ ترکیب کنید تا چربی‌های‌تان آب شوند. بهتر است این کار را ۵ بار در هفته و به مدت ۳۰ دقیقه انجام بدهید

پیلاتس و لاغری!

ورزش پیلاتس با افزایش سرعت ماهیچه ‌سازی به کاهش وزن کمک می‌کند. در ورزش پیلاتس فعالیت ماهیچه‌ها بیشتر می‌شود و به این ترتیب کالری بیشتری می‌سوزانید. برای لاغری بهتر است تمرین‌های پیلاتس را با ۵ جلسه ورزش کاردیو به مدت ۳۰ دقیقه‌ در هفته ترکیب کنید. پیلاتس علاوه بر ماهیچه‌سازی بدن‌ را قوی می‌کند و شما را برای ورزش‌های شدید دیگری که کالری بیشتری می‌سوزانند آماده می‌شوید. پیلاتس به افزایش اعتماد به نفس و کاهش سطح استرس کمک می‌کند که هر دوی‌ اینها برای کاهش وزن مفیدند.

اما ورزش کاردیو چیست؟

عبارت «cardio» مخفف کلمه‌ی «cardiovascular» است. این عبارت عموما برای سیستم گردش خون که شامل قلب و رگ‌های خونی بدن شماست به کار می‌رود. اما مردم معمولاً این عبارت را به تمرینات ورزشی که باعث تقویت شبکه‌ی گردش خون می‌شود اطلاق می‌کنند. این تمرینات در یک بازه‌ی زمانی طولانی انجام می‌شود که باعث افزایش ضربان قلب و پمپاژ خون بیشتر در رگ‌ها، و نهایتاً حمل مواد مغذی و اکسیژن به تمام سلول‌ها خواهد شد.

 

۸ اصل اولیه برای تمرینات پیلاتس

  1. آرامش:ﺗﻤﺮﯾﻨﺎت را ﺑﺎ آراﻣﺶ آﻏﺎز ﮐﻨﯿﺪ و ﺧﻮد را ﺧﺴﺘﻪ ﻧﮑﻨﯿﺪ.

  2. تمرکز:ﻻزﻣﻪ ﮐﻨﺘﺮل اﻋﻤﺎﻟﯽ ﮐﻪ اﻧﺠﺎم ﻣﯽ دهید ﺗﻤﺮﮐﺰ در ﻧﺤﻮه اﻧﺠﺎم ﺗﻤﺮﯾﻨﺎت اﺳﺖ. ﺗﻔﮑﺮ هوشمندانه در اﻧﺠﺎم درﺳﺖ ﺣﺮﮐﺎت ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﮐﻤﮏ ﺑﺴﯿﺎر ﺑﺰرﮔﯽ خواهد ﮐﺮد.

  3. هماهنگی:ﺧﻮدآگاهی ﺑﯿﺸﺘﺮ در ﻣﻮرد ﺑﺪن ﻣﻮﺟﺐ هماهنگی ﺑﯿﺸﺘﺮ و بهتری در اﻧﺠﺎم ﺣﺮﮐﺎت خواهد ﺑﻮد. ﺑﺎ ﺗﮑﺮار ﺗﻤﺮﯾﻨﺎت ﺣﺮﮐﺎت ﺷﻤﺎ از ظﺮاﻓﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮی ﺑﺮﺧﻮردار خواهند شد

  4. جهت دهی مناسب:ﺑﻪ وﺿﻌﯿﺖ درﺳﺖ ﺑﺪﻧﺘﺎن ﺗﻮﺟﻪ ﻧﻤﺎﯾﯿﺪ. ﻗﺒﻞ از ﺷﺮوع هر حرکتی ﻣﻮارد زﯾﺮ را در ذهن ﺧﻮد ﻣﺮور ﻧﻤﺎﯾﯿﺪ:

  • ﺑﻪ وﺿﻌﯿﺖ ﻗﺮارﮔﯿﺮی ﺷﻤﺎل،ﺟﻨﻮب ، ﺷﺮق و ﻏﺮب ﺗﻮﺟﻪ ﻧﻤﺎﯾﯿﺪ ﮐﻪ در آن نیروها ﺑﺮ روی ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ اﺛﺮی ﻧﺪارﻧﺪ.

  • ﺳﺘﻮن ﻓﻘﺮات را همیشه ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﯿﺪ در وﺿﻌﯿﺖ ﮐﺸﯿﺪه ﻗﺮار دهید

  • ﮔﺮدن را ﮐﺸﯿﺪه و آرام ﻗﺮار دهید.

  • ﺑﻪ وﺿﻌﯿﺖ ﻗﺮارﮔﯿﺮی پاهایتان ﺗﻮﺟﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﺪ.

  1. تنفس:ﺗﻨﻔﺲ ﻋﻤﯿﻖ و ﮐﺎﻣﻞ را ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﮑﻨﯿﺪ و در ﺷﺮوع ﺗﻤﺮﯾﻦ ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻘﯽ ﺑﮑﺸﯿﺪ و در ﺣﯿﻦ اﻧﺠﺎم ﺗﻤﺮﯾﻦ ﻧﯿﺰ بازدم داشته باشید.

  2. حرکت:ﺣﺮﮐﺎت روان آرام و آهسته را از ﻣﺮﮐﺰ ﺑﻪ طﺮف ﺑﯿﺮون اﺟﺮا ﮐﻨﯿﺪ.

  3. مرکز ﺳﺎزی:ﯾﮏ ﻣﺮﮐﺰ ﺛﻘﻞ ﻗﻮی در ﻣﯿﺎﻧﻪ ﺑﺪن داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﺪ ﺑﻄﻮرﯾﮑﻪ ﻗﺒﻞ از هر ﺣﺮﮐﺘﯽ ﻧﺎف ﺑﻪ ﺳﻤﺖ داﺧﻞ ﮐﺸﯿﺪه ﺷﻮد.

  4. وﺿﻊ و ﺣﺎﻟت انجام تمرین:ﺣﺮﮐﺎت را ﺑﺎ آراﻣﺶ و ﺣﻮﺻﻠﻪ و ﻗﺪرت اﻧﺠﺎم دهید و از اﻧﺠﺎم آنها ﺑﺼﻮرت ﺷﺪﯾﺪ پرهیز کنید.

ورزش پیلاتس برای چه کسانی مفید است؟

ورزﺷﮑﺎران، ﺑﺨﺼﻮص ﮐﺴﺎﻧﻲ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻋﻠﺖ داﺷﺘﻦ ﺣﺮﮐﺎت ﻳﮏ ﺟﺎﻧﺒﻪ ﺻﺪﻣﻪ دﻳﺪه اﻧﺪ مانند ﺑﺎزﻳﮑﻨﺎن ﮔﻠﻒ و ﺗﻨﯿﺲ.

هنرمندان ﻧﻤﺎﻳﺸﻲ ، هنرپیشگان، ﻣﻮﺳﯿﻘﻲ داﻧﺎن و  کسانی  که داﺷﺘﻦ اندامی منعطف برایشان از اهمیت خاصی برخوردار است.

ﮐﺴﺎﻧﯿﮑﻪ ﺑﻄﻮر ﻣﺰﻣﻦ دﭼﺎر درد ﭘﺸﺖ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﻨﺪ.

ﺗﻤﺎم ﮐﺴﺎﻧﻲ ﮐﻪ ﭘﺲ از ﻳﮏ دوره نقاهت ﻣﻲ خواهند دوﺑﺎره ﻳﮏ زﻧﺪﮔﻲ ﺑﺎ ﻧﺸﺎط را آﻏﺎز ﮐﻨﻨﺪ.

ﺳﺎﻟﺨﻮردﮔﺎﻧﻲ ﮐﻪ تصمیم دارند ﺑﺪون ﻗﯿﺪ و ﺷﺮط دوﺑﺎره ﻓﻌﺎل و ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺑﺎﺷﻨد.

زﻧﺎن و ﻣﺮداﻧﻲ ﮐﻪ ﻣﻲ خواهند از ﭘﻮﮐﻲ اﺳﺘﺨﻮان ﺟﻠﻮﮔﯿﺮی ﮐﻨﻨﺪ.

ﺗﻤﺎم ﮐﺴﺎﻧﯿﮑﻪ ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ فشارهای رواﻧﻲ ﻧﺎﺷﻲ از ﺧﺴﺘﮕﻲ ﻳﺎ ﺑﯿﻤﺎری های ﻧﺎﺷﻲ از آن هستند.

مطالعه و تمرین فنون پیلاتس برای همه خانم‌های باردار که می‌خواهند دوران بارداری شاد و سالم را تجربه کنند و پس از زایمان نیز به سرعت به اندامی موزون دست یابند توصیه می‌گردد.

ﺑﻄﻮر ﮐﻠﻲتمرینات ورزش پیلاتس ﺑﺮای ﺗﻤﺎﻣﻲ ﻣﺮدان و زﻧﺎن در هر ﺳﻨﻲ ﮐﻪ ﻋﻼﻗﻪ ﻣﻨﺪ ﺑﻪ ﭘﺮورش اﻧﺪام و

وﺿﻌﯿﺖ ﻋﻤﻮﻣﻲ ﺟﺴﻤﺎﻧﻲ ﺧﻮد هستند ﻣﻔﯿﺪ می باشد.

پیلاتس در دوران بارداری
پیلاتس در دوران بارداری

مزایای ورزش پیلاتس:

  • بالا بردن و تقویت سیستم ایمنی بدن

  • بالا بردن تمامی قوای بدن در جهت اینکه فکر و ذهن را از افکار منفی آزاد سازد

  • کاهش دهنده دردهای مهره‌ای و کمر

  • ایجاد کشیدگی در ظاهر اندام

  • به وجود آورنده شکل ظاهری بهتر اندام

  • پیشرفت انعطاف و تعادل

  • افزایش قابلیت تحرک مفاصل

  • حجیم کردن فضای ریه و بالا بردن قابلیت تنفس

  • تقویت سیستم قلبی، عروقی

  • بالا بردن دامنه حرکتی مفاصل و عضلات

  • از بین بردن درصد احتمالی جراحات و آسیب‌پذیری

علاوه بر این ها کسانی که ورزش پیلاتس را انجام می‌دهند خواب بهتر، عصبانیت کمتر، استرس و خستگی کمتر خواهند داشت.

مضرات:

چنانچه حرکات پیلاتس زیر نظر مربی انجام نشود باعث:

کشیدگی عضلات، روی هم افتادن رباطها، گرفتگی و اسپاسم عضلات و آسیب دیدگی مفاصل را به دنبال خواهد داشت

لوازم ورزشی پیلاتس

ژوزف پیلاتس لوازم ورزشی خودش را با وصل کردن طناب به تخت‌های بیمارستان درست کرد. امروزه وسایل مختلفی در بازار وجود دارند که به‌طوری خاصی برای پیلاتس طراحی شده‌اند مانند: کش پیلاتس، حلقه یا رینگ پیلاتس، توپ پیلاتس  و دیگر وسایلی که به شما در انجام ورزش پیلاتس کمک خواهد کرد.

حلقه پیلاتس
حلقه پیلاتس

پیلاتس و یوگا چه فرقی دارند؟

یوگا و پیلاتس شباهت‌هایی با هم دارند. هر دوی‌ آنها روی استفاده‌ی همزمان از ذهن و جسم تمرکز می‌کنند و آرامش و الگوهای تنفسی را به شما یاد می‌دهند. هر چند پیلاتس بیشتر به درمان جسمی توجه می‌کند و یوگا به درمان‌ها و آرامش روحی توجه دارد. اگر به دنبال بهبود وضعیت آرامش و انعطاف روح‌تان هستید یوگا به دردتان می‌خورد. اما اگر می‌خواهید بدن‌تان را تنظیم، قوی و بازسازی کنید، پیلاتس انتخاب مناسب‌تری است.

 "تهیه شده درتحریریه مجله الکترونیکی تکنیک برتر"

 

لزوم استفاده از کمربند بدنسازی

۱۶ اردیبهشت
نحوه بستن صحیح کمربند بدنسازی
کمربند بدنسازی

امروزه کمربند بدنسازی از وسایل و تجهیزات ورزشی مورد نیاز ورزشکاران در باشگاه ها به حساب می آید. در مورد استفاده از کمربندها بحث های زیادی وجود دارد؛ عده ای معتقدند زیر وزنه های سنگین برای ثبات بدن  باید از توانایی های خود استفاده کرد؛  اما عده ای دیگر خلاف این نظر را بیان  می کنند.

کمربند بدنسازی مانند یک دیوار عمل می کند که عضلات شکم می تواند به آن تکیه کند. کمربند با ایجاد فشار کافی بر محفظه شکمی باعث ثبات بیشتر در بخشهای عمقی بدن و ناحیه کمری می شود. افزایش فشار و کاهش فضا در ناحیه عضلات شکم باعث جلوگیری از بهم خوردن فرم بدن در هنگام انجام حرکاتی مانند اسکات می شوند.

به دلیل خصوصیات خاص سیستم گردش خون در این نواحی تنها در تمرینات خاص ورزشی لازم است از کمربندها استفاده کرد مانند حرکات اسکات، ددلیفت، لیفت و تمامی تمریناتی که در حالت ایستاده انجام می شوند. در ست های نزدیک به ماکسیمم فشار در واقع زمانی که فشار وارد به بدن در حد۸۰% از توان حداکثری بیشتر است استفاده کنید.

بعضی از افراد تصور  می کنند بستن کمربند برای بدنسازان و وزنه برداران سالم کاملاً غیر ضروری می باشد؛ اما این باور اشتباهی است بلکه اکثر افراد برای بهبود عملکرد و حفاظت از ستون فقراتشان لازم است که از کمربندهای ورزشی و بدنسازی استفاده نمایند.

در حین انجام تمرینات پاور لیفتینگ یا ددلیفت استفاده از کمربند ورزشی ضروری است. کمربند وزنه برداری هنگام بلند کردن وزنه های سنگین، ستون فقرات را در وضعیت صحیحی قرار می دهد.

بهترین زمان برای استفاده کمربند

هنگامی که بخواهید یک شی سنگین را جابه جا کنید ابتدا یک نفس عمیق بکشید، در حالی که نفس خود را در سینه حبس  کرده اید شی را بلند کرده یا هل می دهید و زمانی عمل بازدم رخ می دهد که شما حرکت خود را به طور کامل انجام داده باشید. این تکنیک تنفس، valsava maneuver  نام دارد. در واقع با نگه داشتن نفس هنگامی که فشار شکمی  افزایش می یابد توانایی فرد برای کیفیت وزنه های بیشتر افزایش می‌یابد. به طور کلی وظیفه اصلی یک کمربند بدنسازی افزایش حمایت از جلو و افزایش فشار شکمی می باشد.

برخلاف آنچه که در میان افراد تصور می شود عرض پشت کمربندهای بدنسازی با کارایی آن رابطه ای ندارند. یک کمربند بدنسازی استاندارد به گونه ای طراحی شده است که دارای برش های منحنی بوده و منطبق بر آناتومی بدن به ویژه کمر باشد. جنس کمربند میزان انعطاف پذیری آن را مشخص می کند بهترین نوع یک کمربند ورزشی، کمربندی است که از چند لایه منسوجات و یا چرم مرغوب ساخته شده باشد.

اهداف استفاده از کمربند:

  •         تحریک بیشتر برای عضله سازی در عضلات هدف
  •         دورکردن فرد از آسیب دیدگی های دوره تمرینی بر اثر جابه جایی ناصحیح  وزنه ها و تکنیک نادرست
  •         تأثیر مثبت بر روی عملکرد ورزشی

 

انواع کمربند بدنسازی

کمربند ها به دو دسته تمرینی و مسابقه ای تقسیم می شوند.کمربندهای تمرینی  محافظت بیشتری از عضو در مقابل  آسیب خواهند داشت در مقابل کمربندهای مسابقه ای نقش محافظتی کمتری خواهند داشت. نوع ورزش و تمرین می تواند به انتخاب یک کمربند مناسب کمک زیادی بکند.

نحوه درست بستن کمربند ورزشی

هنگام استفاده از کمربند باید میزان سفتی آن به درستی تنظیم شود. کمربند را شل یا بیش از حد سفت نبندید اگر کمربند بیش از حد معمول سفت بسته شود عضلات شکم به خوبی منقبض نمی شوند و در نتیجه  باعث کاهش عملکرد می شود.

برای این که کمربند خود را به شکل درستی ببندید یک نفس عمیق کشیده آن را نگه داشته و کمربند را در جایگاه خود یعنی لبه پایینی کمربند در طرفین  بدن روی دو برجستگی لگن، قسمت پشتی کاملاًٌ گودی کمر را پر کرده و با باسن تماسی نداشته باشد و کمربند را تا حدی سفت کنید که کمی محدودیت  در انقباض عضلات شکم ایجاد شود.

با بستن محکم کمربند به دور کمر ظاهر بدن Vشکل‌تر به نظرمی‌رسد و به همین خاطر جدیت بیشتری در انجام تمرین حاصل می‌شود.

فواید و مزایای بستن کمربند

  •     افزایش فشار بر عضلات هدف با ایجاد تمرکز و اعتماد به نفس بیشتر در حین تمرین
  •     افزایش حس عمقی
  •     کاهش دامنه حرکتی مفاصل مجاور و نگه داشتن آنها در محدوده ایمن
  •     کاهش فشار بر عضلات ضعیف و غیر هدف
  •     کمک به داشتن فرم بهتر حین تمرینات
  •     کمک به داشتن تکنیک بهتر
  •     تحریک بیشتر بدنی برای عضله سازی در عضلات هدف
  •     دور کردن فرد از آسیب دیدگی‏های دوره تمرینی بر  اثر جابجایی نا صحیح وزنه‏ ها و تکنیک نادرست

آسیب های ناشی از عدم بستن کمربند بدنسازی شامل فتق دیسک، نازک شدن دیسک، گرفتگی های عضلات و پارگی عضلات در پشت و کمردرد های مزمن می شود. به طور کلی استفاده از لوازم و تجهیزات ورزشی استاندارد متناسب با حرکات ورزشی در بهبود عملکرد ورزشکاران تأثیر بسزایی دارد.

برای آشنایی بیشتر و یا خرید انواع کمربندهای بدنسازی کلیک کنید.

"تهیه شده درتحریریه مجله الکترونیکی تکنیک برتر"

 

کاربرد تکنولوژی در ورزش

۲۴ اسفند

با پیشرفت و فراگیر شدن تکنولوژی در قرن اخیر تغییرات زیادی در همه علوم پدید آمده است در این میان ورزش نیز از این موهبت بی نصیب نمانده است آزمایشگاه‌ها و مراکز عمده ورزشی با استفاده از تکنولوژی به روزتر و کارآمد تر شده‌اند. امروزه در بسیاری از باشگاه‌های ورزشی تکنولوژی به عنوان دستیار بسیاری از مربیان باعث افزایش سطح تمرینات و بهبود عملکرد ورزشی ورزشکاران شده است. شاید دیگر ساده انگارانه باشد که بگوییم؛ ما تکنولوژی را قبول نمی کنیم و می‌خواهیم هنوز هم با استفاده از ابزارهای سنتی برنامه‌های تمرین را ارائه و کنترل کنیم. همه چیز را تکنولوژی نمی تواند در حوزه ورزش اجرا و برنامه ریزی کند؛ اما دانش استفاده از تکنولوژی در مکان و زمان مناسب باعث تفاوت در سطح مربیان باشگاه‌ها و ورزشکاران شده است.

یکی از ابزارهای فناورانه که امروزه توانسته برای مربیان و ورزشکاران مفید واقع شود در جهت مانیتور کردن شرایط ورزشکاران در هنگام تمرین و در مرحله بعد از آن یعنی ریکاوری می باشد. به عنوان مثال ابزارهای کنترل تمرین برگرفته از تکنولوژی مانند جی پی اس، ضبط و مانیتور ضربان قلب کمک شایانی به ورزشکاران و مربیان می نماید. 

استفاده از تکنولوژی در ورزش های پربرخورد (بیشترین خطر برخورد بدنی را دارند) در ارتقاء عملکرد، جلوگیری از آسیب دیدگی، درمان آسیب دیدگی و محافظت از سلامت ورزشکاران رشد داشته است. استفاده از دوربین های حرفه ای با کیفیت و سرعت بالا، در راستای پیشرفت نرم افزار بیومکانیک، به تیم ها اجازه می دهد که تصویر نزدیکی از حرکات بازیکنان مشاهده کنند. این مشاهده دقیق ممکن است به مربیان کمک کند که ارتباط حرکتی (زنجیره ای از عضلات، مفاصل و حرکات بدنی) یک بازیکن هاکی را هنگام اسلپ شات، و یا ضربه پنالتی یک بازیکن راگبی یا کرنر زدن یک فوتبالیست را بهتر درک کنند. این اطلاعات برای پیشرفت سرعت، دقت و همچنین برای تحلیل نشانه های ممکن مثلاً عدم تعادل هنگام حرکت که باعث آسیب دیدگی می شود، به کار گرفته می شود.

بخش دیگری از علم ورزش و تکنولوژی که به طور عمده با هم ادغام شده اند فیزیولوژی اعصاب و بیوفیدبک اعصاب است. با پیشرفت‌های تکنولوژی فاکتورهایی که قبلاً تنها درآزمایشگاه‌ها قابل اندازه گیری بودند، مانند فعالیت عضلات، ریتم تنفسی و فعالیت‌های عصبی؛ امروزه در حین تمرین و بازی به اندازه گیری  و ارزشیابی این اطلاعات پرداخته و در دسترس قرار می دهند.

امروزه اندازه گیری میزان تمرکز، آمادگی واکنش، میزان گرم کردن یک فوتبالیست در زمین، یا یک دروازه بان در هنگام دریافت پنالتی یا یک بازیکن هاکی در یک نبرد رو در رو در حین بازی امکان پذیر شده است. متخصصان ورزش و مربیان می توانند از این اطلاعات استفاده کنند و ورزشکاران را در بالاترین سطح عملی برای هر نوع شرایط محیطی تمرین دهند. به علاوه، تحلیل‌های در حین بازی و یا در حین تمرین ممکن است اطلاعاتی را در مورد حدود حرکت ایده آل بازیکن و تعادل میان فعالیت تعاملی عضلات جمع شونده و بازشونده آماده کند. این اطلاعات برای عملکرد ورزشکاران بسیار مهم هستند؛ اما مهم تر از آن ارزش گذاری و تمرین در شرایط ایده آل برای جلوگیری از آسیب دیدگی است. برخی از نهادهای ورزشی از تحلیل‌های جغرافیایی برای درک بهتر استراتژی تیم‌ها با تحلیل ورزشکاران، جاگیری جغرافیایی و حرکت تیم ها روی زمین استفاده می‌کنند. برای این منظور از سیستمی شبیه به آرک جی آی اس که اطلاعات تیمی، حرکات فردی و جاگیری های معمول را ارائه می دهد؛ استفاده می شود.

در کنار تکنولوژی هایی که می توان از آن ها در زمین بازی استفاده کرد، گزینه های دیگری نیز وجود دارند که می توانند خارج از زمین برای بهبود عملکرد به کار گرفته شوند؛ مانند میزان فعالیت و خواب ورزشکار. مانیتورهایی که  الگوهای فعالیت و خواب ورزشکار را بررسی می‌کنند؛ به تیم های حرفه ای اطلاعاتی ارائه می کنند که به آنها  اجازه می دهد هر ورزشکار را بهتر بشناسند. با استفاده از این اطلاعات مربیان می‌توانند برای ورزشکاران با توجه به سفرهای تیم برنامه تمرین، مسابقه و راهنمایی‌های شخصی ارائه کنند و کیفیت استراحت، بازسازی و آمادگی عملی آن ها را ارتقاء دهند.

با وجود برخی مشکلات و موانع، آینده ورزش و تکنولوژی درخشان است. پتانسیل همکاری در پیشرفت‌های عملکردی تیمی و کنترل سلامت در اثر پیشرفت تکنولوژی بالاست، به خصوص با برنامه هایی که استفاده کافی و انطباق مناسب با تکنولوژی را دارند و امروزه در دسترس هستند. نهایتاً دلایل بسیاری برای هیجان و نگاه به آینده تکنولوژی‌های  ورزشی، تکنولوژی های بی سیم ساخته شده و در حال پیشرفت، وجود دارد و تلاش های زیادی در راستای آماده سازی اطلاعات تخصصی برای بهره برداری هر چه بیشتر از خروجی های این تکنولوژی‌ها در حال انجام است.

"تهیه شده درتحریریه مجله الکترونیکی تکنیک برتر"